خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر از احساسات عمیق عاشقانه و نیاز به الفت در دوران پیری سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که عشق و محبت همچنان در قلبش جاری است و اشک‌هایش به گل‌های روی صورت معشوق طراوت می‌بخشد.
محتوا شامل مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۹۰ - با تو در پیری دلم جویای الفت گشته است
با تو در پیری دلم جویای الفت گشته است
تا قدم خم گشت قلاب محبت گشته است ۱
آب و رنگ حسنش از جوش نیاز عاشق است
بر گل آن رو سرشک ما طراوت گشته است ۲
تا قدم خم گشت قلاب محبت گشته است ۱
آب و رنگ حسنش از جوش نیاز عاشق است
بر گل آن رو سرشک ما طراوت گشته است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۹ - ای خودآرا ترسم از پهلوی دلآزاریت
گوهر بعدی:شماره ۳۹۱ - سهل باشد دل گر آن چشم سیه دزدیده است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
