خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از درد و رنج عاطفی خود می‌گوید و با تصاویری مانند گل غرق در خون و رگ بسمل، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند. او از حسرت و دوری از معشوق سخن می‌گوید و رنجش را با خون جاری از دل مقایسه می‌کند.
متن دارای مضامین عاطفی عمیق و تصاویر شاعرانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و احساسات سنگین، مناسب سنین نوجوانی و بزرگسالی است.
شماره ۳۸۴ - همچو گلبن غرق خون شد سرو آهم بی رخت
همچو گلبن غرق خون شد سرو آهم بی رخت
چون رگ بسمل طپد تار نگاهم بی رخت ۱
می چکد خونم ز دل چون می روم از خویشتن
می توان چیدن گل حسرت زآهم بی رخت ۲
چون رگ بسمل طپد تار نگاهم بی رخت ۱
می چکد خونم ز دل چون می روم از خویشتن
می توان چیدن گل حسرت زآهم بی رخت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۳ - آنکه کوه درد را بر آه بی بنیاد بست
گوهر بعدی:شماره ۳۸۵ - نونهال من بسی از شاخ گل رعناتر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
