خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی و جذابیت معشوق را با تصاویر شاعرانه مانند شمع، لاله، سبزه، و آفتاب توصیف می‌کند. شاعر از عشق و زیبایی معشوق چنان سخن می‌گوید که حتی آفتاب در مقایسه با او پژمرده به نظر می‌رسد. عشق و نیاز عاشق نیز در ابیات آخر مورد تأکید قرار می‌گیرد.

مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.

مشاهده کامل

شماره ۳۷۴ - شمع گل بر کردهٔ نور چراغ حسن اوست

شمع گل بر کردهٔ نور چراغ حسن اوست
لاله با این جوش آب و رنگ داغ حسن اوست ۱

سبزهٔ پشت لبش موج ایاغ حسن اوست
کاکل مشکین به سر دود چراغ حسن اوست ۲

آفتاب عالم آرا با وجود این آب و تاب
یک گل پژمرده پنداری زباغ حسن اوست ۳

با دل صد شیر یک چشمش نیارم سیر دید
بادهٔ مرد افکن امشب در ایاغ حسن اوست ۴

خوبی رخسار او کی سر فرود آرد به ماه
چهره با خورشید گشتن در دماغ حسن اوست ۵

اینقدر رعنایی ناز از نیاز عاشق است
اشک خونین من آب و رنگ باغ حسن اوست ۶

خوبی او را نبیند دیدهٔ خودبین ما
هر که از خود رفته جویا در سراغ حسن اوست ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۷۳ - دوش آمد و به روز سیاهم نشاند و رفت
گوهر بعدی:شماره ۳۷۵ - آن نور که هر ذره ازو در لمعان است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.