شماره ۳۳۰ - برخاک آنچه از مژهٔ ما چکیده است

برخاک آنچه از مژهٔ ما چکیده است
صد آنقدر به دامن دل واچکیده است ۱

صد چشمه ام ز هر بن مو جوش میزند
خون جگر ز دیده نه تنها چکیده است ۲

پیوسته در نهاد زمین شور قلزم است
بر خاک اشک از مژه ام تا چکیده است ۳

شرمنده ام که خون دل بی ادب چرا
بر دامنش ز زلف چلیپا چکیده است ۴

فریاد از فراق تو کز چشم تر مرا
در هر فشردن مژه دریا چکیده است ۵

موج میست لعل تو یا بال مرغ روح
یا قطره خون که از دل جویا چکیده است ۶