این متن از سعدی، شاعر بزرگ ایرانی، است که در آن به عدالت و دادخواهی اشاره میشود. شاعر از ظلم و ستم انتقاد میکند و از مخاطب میخواهد که با شجاعت و صداقت، حق را بگوید و از طمع دوری کند. او تأکید میکند که باید به فریاد مظلومان گوش داد و در برابر ظلم ایستاد.
این متن حاوی مفاهیم عمیق اخلاقی و اجتماعی است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به بلوغ فکری و تجربهی کافی دارد. همچنین، مفاهیم انتقادی و فلسفی موجود در متن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
گفتار اندر نظر در حق رعیت مظلوم
به کیوان برت کلهٔ خوابگاه؟ ۱
چنان خسب کاید فغانت به گوش
اگر دادخواهی برآرد خروش ۲
که نالد ز ظالم که در دور تست؟
که هر جور کو میکند جور تست ۳
نه سگ دامن کاروانی درید
که دهقان نادان که سگ پرورید ۴
دلیر آمدی سعدیا در سخن
چو تیغت به دست است فتحی بکن ۵
بگوی آنچه دانی که حق گفته به
نه رشوت ستانی و نه عشوه ده ۶
طمع بند و دفتر ز حکمت بشوی
طمع بگسل و هرچه خواهی بگوی ۷
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.