خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و غزل‌گونه، بیانگر احساسات عمیق و درد عشق است. شاعر با استفاده از تصاویر شعری مانند زلف یار، بادهٔ بی‌غش و دل کباب، عشق و اشتیاق خود را توصیف می‌کند. همچنین، اشاره‌هایی به رنج و وحشت ناشی از عشق وجود دارد که نشان‌دهندهٔ شدت احساسات است.
متن دارای مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی تصاویر مانند 'اشک خونین' و 'جیب عریان' ممکن است برای گروه‌های سنی پایین نامناسب باشد.
شماره ۲۹۸ - شکرین لعل او مکیدهٔ ماست
شکرین لعل او مکیدهٔ ماست
کوچهٔ زلف او دویدهٔ ماست ۱
یار ما آمد و صفا آورد
بادهٔ بی غش رسیدهٔ ماست ۲
مزهٔ ما دل کباب بس است
اشک خونین می چکیدهٔ ماست ۳
وحشت ما فزون زمجنون است
جیب عریان تنی دریدهٔ ماست ۴
کوچهٔ زلف او دویدهٔ ماست ۱
یار ما آمد و صفا آورد
بادهٔ بی غش رسیدهٔ ماست ۲
مزهٔ ما دل کباب بس است
اشک خونین می چکیدهٔ ماست ۳
وحشت ما فزون زمجنون است
جیب عریان تنی دریدهٔ ماست ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۷ - در دیاری که دلم عاشقی آموخته بود
گوهر بعدی:شماره ۲۹۹ - دیار غربتم آنجا بود که انجمن است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
