خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
این شعر به زیبایی‌های طبیعت در فصل بهار می‌پردازد و با استفاده از تصاویر شاعرانه مانند غنچه، برگ، باد سحری، سرو و طاووس، حس نشاط و زندگی را منتقل می‌کند. همچنین، شاعر از مفاهیمی مانند امید، زیبایی و تقدس بهار سخن می‌گوید.
این شعر دارای مفاهیم شاعرانه و تصاویر ذهنی است که ممکن است برای کودکان زیر 12 سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی ممکن است نیاز به توضیح داشته باشد.
شماره ۲۵۹ - هر غنچه به گلشن دل مأیوس بهار است
هر غنچه به گلشن دل مأیوس بهار است
هر برگ که بینی کف افسوس بهار است ۱
باد سحری بسکه بر او برگ گل افشاند
هر سرو به بستان دم طاووس بهار است ۲
بگشا رخ و بر باده مده عرض چمن را
پرده به رخت پردهٔ ناموس بهار است ۳
رنگین شده از بسکه ز عکس گل و سوسن
هر موج هوا شهپر طاووس بهار است ۴
هر غنچه که گل گشته سراپا لب خواهش
جویا مگر آمادهٔ پابوس بهار است ۵
هر برگ که بینی کف افسوس بهار است ۱
باد سحری بسکه بر او برگ گل افشاند
هر سرو به بستان دم طاووس بهار است ۲
بگشا رخ و بر باده مده عرض چمن را
پرده به رخت پردهٔ ناموس بهار است ۳
رنگین شده از بسکه ز عکس گل و سوسن
هر موج هوا شهپر طاووس بهار است ۴
هر غنچه که گل گشته سراپا لب خواهش
جویا مگر آمادهٔ پابوس بهار است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۸ - در تماشای رخت تاب و توان از ما نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۶۰ - باز در جیب و کنارم همه خون ریخته است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
