خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به موضوعات عشق، اندوه، گذر عمر و ناپایداری زندگی می‌پردازد. شاعر از دل به عنوان آیینه‌ای برای اندیشه یاد می‌کند و از ناپایداری و زودگذری زندگی سخن می‌گوید. همچنین، به درد عشق و رنج‌های روحی اشاره دارد و مخاطب را از تلاش برای آزار خاطر دیگران بازمی‌دارد.
مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند گذر عمر و رنج عشق نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۲۷ - هر دلی آیینه دار صورت اندیشه ای است
هر دلی آیینه دار صورت اندیشه ای است
این پری هر دم برنگ تازه ای در شیشه ای است ۱
هر دم از عمر سبکسیر تو قدری کم شود
آمد و رفت نفس در کندن جان تیشه ای است ۲
بسکه از آهم مکدر شد هوای گلستان
هر رگ گل گوییا در خاک پنهان ریشه ای است ۳
اینقدرها در پی آزار خاطرها مکوش
جان من دل در فضای سینه شیر بیشه ای است ۴
ای که می پرسی ز احوال دل جویا مپرس
دردمند عاشقی بیچاره ای غم پیشه ای است ۵
این پری هر دم برنگ تازه ای در شیشه ای است ۱
هر دم از عمر سبکسیر تو قدری کم شود
آمد و رفت نفس در کندن جان تیشه ای است ۲
بسکه از آهم مکدر شد هوای گلستان
هر رگ گل گوییا در خاک پنهان ریشه ای است ۳
اینقدرها در پی آزار خاطرها مکوش
جان من دل در فضای سینه شیر بیشه ای است ۴
ای که می پرسی ز احوال دل جویا مپرس
دردمند عاشقی بیچاره ای غم پیشه ای است ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۲۶ - اضطرابم آتش رخسار او را دامن است
گوهر بعدی:شماره ۲۲۸ - وارستگی از خویش ترا رهبر فیض است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
