خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق به معشوق و ناله‌های عندلیب (بلبل) الهام گرفته است. شاعر احساسات خود را با اشک و آتش در دل توصیف می‌کند و از نوای عندلیب به عنوان نماد عشق و درد یاد می‌کند. او تأکید می‌کند که هیچ‌کس مانند او با عندلیب آشنا نیست و عشق آن‌ها را در یک آشیان پرورش داده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و نمادین است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، درک صحیح از تشبیهات و استعاره‌های شعر نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۴۳ - رشک آیدم به عشق خداداد عندلیب
رشک آیدم به عشق خداداد عندلیب
در ناله نیست هیچ کس استاد عندلیب ۱
اشکم گلاب گشته ز مژگان فرو چکد
هر گه به گوش دل شنوم داد عندلیب ۲
گلریزوار از نفسم شعله می جهد
آتش فروز دل شده فریاد عندلیب ۳
جویا به غیر یار به پیش کسی منال
جز گوش گل که می شنود داد عندلیب؟ ۴
در ناله نیست هیچ کس استاد عندلیب ۱
اشکم گلاب گشته ز مژگان فرو چکد
هر گه به گوش دل شنوم داد عندلیب ۲
گلریزوار از نفسم شعله می جهد
آتش فروز دل شده فریاد عندلیب ۳
جویا به غیر یار به پیش کسی منال
جز گوش گل که می شنود داد عندلیب؟ ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۲ - شد از یاد گل رویی دلم حسرت نصیب امشب
گوهر بعدی:شماره ۱۴۴ - مجلس گل گشته رنگین از نوای عندلیب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
