خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر بیانگر غم و اندوه ناشی از عشق و رنج‌های عاطفی است. شاعر از سوختن در آتش عشق و دردهای ناشی از آن سخن می‌گوید و به‌گونه‌ای نمادین از چراغ لاله به‌عنوان نماد روشنایی و امید در تاریکی یاد می‌کند.

محتوا شامل مضامین عاطفی عمیق و استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان جوان‌تر ممکن است دشوار باشد. همچنین، موضوعات غم‌انگیز و عاشقانه ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۱۶ - سخت پر شد در غم عشقت تن محزون ما

سخت پر شد در غم عشقت تن محزون ما
می ترواد چون عرق از هر بن مو خون ما ۱

آنکه بی امداد آتش سوخت داغ لاله را
روشنایی داد بی روغن چراغ لاله را ۲
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۱۵ - ترسم که خراشد تن نازک بدنم را
گوهر بعدی:شماره ۱۱۷ - ساخت هر کس از توکل تکیه گاه خویش را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.