خلاصه و ردهبندی سنی
15+
این متن عاشقانه از تشبیههای زیبا برای توصیف رابطهی عاشقانه استفاده میکند. چشم معشوق آشیانهی دل شاعر است، زلفهای او خانهی دل اوست و اشکهایش حلقهای سربسته برای رازهای دل. عشق به عنوان معمار خانهی دل توصیف شده و گلها نماد آشیانهی دل هستند.
متن دارای مفاهیم عاشقانهی عمیق و استعارههای ادبی است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رازداری و اشک نیاز به سطحی از بلوغ عاطفی دارند.
شماره ۱۰۵ - چشم او آشیانهٔ دل ما
چشم او آشیانهٔ دل ما
حلقهٔ زلف خانهٔ دل ما ۱
اشک ما حلقه ایست سربسته
رازدار فسانهٔ دل ما ۲
عشق آتش مزاج گل رویان
گشته معمار خانهٔ دل ما ۳
نیست جویا غریب این گلشن
گل بود آشیانهٔ دل ما ۴
حلقهٔ زلف خانهٔ دل ما ۱
اشک ما حلقه ایست سربسته
رازدار فسانهٔ دل ما ۲
عشق آتش مزاج گل رویان
گشته معمار خانهٔ دل ما ۳
نیست جویا غریب این گلشن
گل بود آشیانهٔ دل ما ۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۴ - از عکس تو شد گرم طپش تا دل دریا
گوهر بعدی:شماره ۱۰۶ - به عرش عزتم جا داده است اقبال خواریها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.