خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر آرزو می‌کند که مردم معشوق را ببینند یا سخنان دلنشین او را بشنوند تا مانند او بیقرار و عاشق شوند و به گریه‌های عاشقان نخندند.
این متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای درک کامل نیاز به بلوغ عاطفی و تجربه‌های زندگی داشته باشد. همچنین، زبان و سبک شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر چالش‌برانگیز باشد.
رباعی ۱۳۴ - ای کاش که مردم آن صنم دیدندی
ای کاش که مردم آن صنم دیدندی
یا گفتن دلستانش بشنیدندی ۱
تا بیدل و بیقرار گردیدندی
بر گریهٔ عاشقان نخندیدندی ۲
یا گفتن دلستانش بشنیدندی ۱
تا بیدل و بیقرار گردیدندی
بر گریهٔ عاشقان نخندیدندی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۳ - کی دانستم که بی خطا برگردی؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۵ - گفتم بکنم توبه ز صاحبنظری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
