خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که از طبیعت و عناصر آن مانند گل، چمن، سرو و نسیم سحر برای بیان مفاهیم عمیق انسانی و عرفانی استفاده می‌کند. شاعر از زیبایی‌های طبیعت برای اشاره به مسائل انسانی مانند یتیمی، جستجوی حقیقت و ارزش سخنان نایاب بهره می‌برد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انسانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۵۷ - گل با سر بازار بسنجد چو چمن را
گل با سر بازار بسنجد چو چمن را
بازر به ترازو ننهد خاک وطن را ۱
بر سرو، نسیم سحری برگ گل افشاند
بنگر به گلستان دم طاووس چمن را ۲
ای هم نفسان سیر چمن فرع دماغ است
دور از گل آن رو چه کنم سرو و سمن را ۳
کو دل که کس اندیشهٔ گلگشت نماید
کو دیده که یک ره بتوان دید چمن را ۴
عریان نشوی همچو گهر در همهٔ عمر
از گرد یتیمی کنی ارجامهٔ تن را ۵
جویا بر هر کس نتوان نکته سرا بود
بر خاک میفکن در نایاب سخن را ۶
بازر به ترازو ننهد خاک وطن را ۱
بر سرو، نسیم سحری برگ گل افشاند
بنگر به گلستان دم طاووس چمن را ۲
ای هم نفسان سیر چمن فرع دماغ است
دور از گل آن رو چه کنم سرو و سمن را ۳
کو دل که کس اندیشهٔ گلگشت نماید
کو دیده که یک ره بتوان دید چمن را ۴
عریان نشوی همچو گهر در همهٔ عمر
از گرد یتیمی کنی ارجامهٔ تن را ۵
جویا بر هر کس نتوان نکته سرا بود
بر خاک میفکن در نایاب سخن را ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - امشب فزود دل ز طپش جوش دیده را
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - که چو سوزن دوختی بر جامه چشم خویش را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
