شماره ۵۵ - رنگین کنی زخون جگر گر خیال را

رنگین کنی زخون جگر گر خیال را
شاید که دلنشین شود اهل کمال را ۱

در پیش قامت تو چو بید موله است
سر بر زمین ز بار خجالت نهال را ۲

مایل به ابروی تو دم حیرتم که هست
حاجت به همنشین ادافهم لال را ۳

ترسم به شیشه خانهٔ رنگت فتد شکست
با ماهتاب چهره مکن آن جمال را ۴

تا در خیال نرگس پرخواب او شدم
بستم به چشم و دل، ره خواب و خیال را ۵

از فیض عجز در چمن عرش طایریم
اینجا شکست شاهپری کرده بال را ۶

سروت به گلشنی که خرامان شود به ناز
خجلت، چو نخل موم، گدازد نهال را ۷

جویا به روی خفتهٔ غفلت زند گلاب
با چشم کم مبین عرق انفعال را ۸