خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر از احساسات عمیق خود در مورد گذشته، عشق، هجران و اضطراب سخن می‌گوید. او از ایام جوانی یاد می‌کند و حال خراب خود را با پیمانه شراب توصیف می‌کند. شاعر از زبان رمزآلود و مکاتبات عاشقانه صحبت می‌کند و از تأثیر دوری معشوق بر روحیه خود می‌نویسد. همچنین، او از شور و هیجان عشق و تأثیر آن بر قلب خود سخن می‌گوید.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف شراب و حال خراب ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۵۳ - زدل بیرون می برد یاد ایام شبابم را
زدل بیرون می برد یاد ایام شبابم را
عمارت می کند پیمانه ای حال خرابم را ۱
زبان رمز می فهمی مشو غافل زمکتوبم
به خود پیچیدن او می نماید پیچ و تابم را ۲
به یک لبخند قانع نیست دل، ساقی سرت گردم
تبسم بیشتر کن، شورتر گردان کبابم را ۳
شب هجران دلم را می گزد پیمانه پیمایی
زبان مار سازد دوریت موج شرابم را ۴
دلم افلاک را از هر طپش در لرزه اندازد
به چشم کم نشاید دید جویا اضطرابم را ۵
عمارت می کند پیمانه ای حال خرابم را ۱
زبان رمز می فهمی مشو غافل زمکتوبم
به خود پیچیدن او می نماید پیچ و تابم را ۲
به یک لبخند قانع نیست دل، ساقی سرت گردم
تبسم بیشتر کن، شورتر گردان کبابم را ۳
شب هجران دلم را می گزد پیمانه پیمایی
زبان مار سازد دوریت موج شرابم را ۴
دلم افلاک را از هر طپش در لرزه اندازد
به چشم کم نشاید دید جویا اضطرابم را ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۲ - نشئهٔ می مایهٔ صد درد سر باشد مرا
گوهر بعدی:شماره ۵۴ - به خلق خوش معطر ساز باغ آشنایی را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
