خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که حتی اگر بخواهد بر اساس عقل و خرد عمل کند، گاهی میل و طبع او بر خلاف عقل عمل می‌کند و این را عیبی می‌داند که خداوند در وجود او قرار داده است.
متن دارای مفاهیم فلسفی و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
رباعی ۱۳۲ - گیرم که به فتوای خردمندی و رای
گیرم که به فتوای خردمندی و رای
از دایرهٔ عقل برون ننهم پای ۱
با میل که طبع می‌کند چتوان کرد؟
عیبست که در من آفریدست خدای ۲
از دایرهٔ عقل برون ننهم پای ۱
با میل که طبع می‌کند چتوان کرد؟
عیبست که در من آفریدست خدای ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۳۱ - هرگز بود آدمی بدین زیبایی؟
گوهر بعدی:رباعی ۱۳۳ - کی دانستم که بی خطا برگردی؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
