خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حافظ، به زیبایی‌های طبیعت و احساسات درونی انسان می‌پردازد. شاعر با استفاده از استعاره‌هایی مانند غنچه، خورشید و غزال، به بیان عشق و اشتیاق پرداخته و از ناشنیده ماندن فریادهای درونی خود گلایه می‌کند.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از استعاره‌ها و اشارات عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۳۷ - گرچه باشد در بر ما دلبر می نوش ما
گرچه باشد در بر ما دلبر می نوش ما
نیست جز ما چون کمان حلقه در آغوش ما ۱
هیچگه آواز بوی غنچه ای نشنیده ای؟
غافلی از جوش فریاد لب خاموش ما ۲
نیست خورشید اینکه صبح و شام بینی بر افق
کف به لب می آورد دیگ فلک از جوش ما ۳
بسکه غیر از غنچه اش حرفی زکس نشنیده ایم
همچو گل لبریز رنگ و بوست دایم گوش ما ۴
در پی وحشی غزالی بسکه از خود رفته ایم
نوش بر دوش رم عنقاست جویا هوش ما ۵
نیست جز ما چون کمان حلقه در آغوش ما ۱
هیچگه آواز بوی غنچه ای نشنیده ای؟
غافلی از جوش فریاد لب خاموش ما ۲
نیست خورشید اینکه صبح و شام بینی بر افق
کف به لب می آورد دیگ فلک از جوش ما ۳
بسکه غیر از غنچه اش حرفی زکس نشنیده ایم
همچو گل لبریز رنگ و بوست دایم گوش ما ۴
در پی وحشی غزالی بسکه از خود رفته ایم
نوش بر دوش رم عنقاست جویا هوش ما ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶ - بیا از قید بیدردی دمی آزاد کن ما را
گوهر بعدی:شماره ۳۸ - در عشق دل چو مخزن اسرار شد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
