خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از حسرت دیدار معشوق و رنجهای عشق سخن میگوید. شاعر خود را بلبل سوختهبالی میداند که در گلشن عشق پروانهوار سوخته است. او از داغ فراق و زخم هجران مینالد و پیراهنش را از پنبهی داغ توصیف میکند. در پایان، مخاطبان را به شنیدن سخنانش که بوی دم عیسی دارد، دعوت میکند.
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین استفاده از استعارهها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۱۱ - داغ تو بود لاله صفت زیب تن ما
داغ تو بود لاله صفت زیب تن ما
چون غنچه بود زخم تو جزو بدن ما ۱
دور از گل رخسار تو مانند شکوفه
از پنبهٔ داغ است به تن پیرهن ما ۲
ما بلبل پر سوختهٔ گلشن عشقیم
نشکفت گلی غیر جنون از چمن ما ۳
ای مرده دلان یک نفس از ما نگریزید
بوی دم عیسی شنوید از سخن ما ۴
خو کردهٔ آغوش نزاکت منشانیم
از پرتو مهتاب سزد پیرهن ما ۵
داریم ز بس حسرت دیدار چو جویا
هم مجلس تصویر بود انجمن ما ۶
چون غنچه بود زخم تو جزو بدن ما ۱
دور از گل رخسار تو مانند شکوفه
از پنبهٔ داغ است به تن پیرهن ما ۲
ما بلبل پر سوختهٔ گلشن عشقیم
نشکفت گلی غیر جنون از چمن ما ۳
ای مرده دلان یک نفس از ما نگریزید
بوی دم عیسی شنوید از سخن ما ۴
خو کردهٔ آغوش نزاکت منشانیم
از پرتو مهتاب سزد پیرهن ما ۵
داریم ز بس حسرت دیدار چو جویا
هم مجلس تصویر بود انجمن ما ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - کی به گوش او کند جا ناله های زار ما
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - می نهد بر سینه، داغم، عشق سیم اندامها
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.