خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این متن به دشمنان اهل سخن و هنر می‌تازد و آن‌ها را به دلیل بی‌سخنی، گوهرشکنی و نداشتن انصاف سرزنش می‌کند. او اشاره می‌کند که این افراد از کبر و خودپسندی (منی) پر شده‌اند.
متن دارای مفاهیم انتزاعی مانند انتقاد از کبر و خودپسندی است که درک آن‌ها برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی مانند «گوهرشکنی» نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۹۳ - ای دشمن اهل سخن از بی سخنی
ای دشمن اهل سخن از بی سخنی
در عیب هنر، کار تو گوهرشکنی ۱
انصاف چگونه در تو گنجد، که پر است
بیرون تو از کبر و درونت ز منی ۲
در عیب هنر، کار تو گوهرشکنی ۱
انصاف چگونه در تو گنجد، که پر است
بیرون تو از کبر و درونت ز منی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۲ - از شورش دریاست دلم غمخورکی
گوهر بعدی:شماره ۹۴ - چون شعله ز خویش باش افروختنی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
