خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از کرم و بخششِ ناکافیِ مخاطب شکایت می‌کند و با استفاده از استعاره‌هایی مانند «بخل دایم در تنگ» و «آتش به خزانه‌ی تو افتد چو تفنگ»، نارضایتی خود را از وعده‌های بی‌ثمر و کم‌کمیِ بخشش بیان می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم انتزاعی و استعاری است که برای درک کامل آن، مخاطب نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و ظرافت‌های زبانی دارد. همچنین، نقدهای اجتماعی مطرح‌شده ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر نامفهوم باشد.
شماره ۶۴ - ای از کرم تو بخل دایم در تنگ
ای از کرم تو بخل دایم در تنگ
کجواج رود به راه، عذر تو چو لنگ ۱
تا کی به خزانه ام دهی وعده ی زر؟
آتش به خزانه ی تو افتد چو تفنگ! ۲
کجواج رود به راه، عذر تو چو لنگ ۱
تا کی به خزانه ام دهی وعده ی زر؟
آتش به خزانه ی تو افتد چو تفنگ! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳ - بر خواجه ببین و قامت و رفتارش
گوهر بعدی:شماره ۶۵ - تا بلبل طبع دارد آهنگ غزل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
