خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن درباره گروهی از افراد است که از ایران به هند تبعید شده‌اند و در خانه‌ای به نام «سنبل خان» ساکن هستند. شاعر از نبود حکمت و مسهل (راه‌حل) برای این افراد تیره‌دل شکایت دارد و آن‌ها را به خال سفید (نقطه‌ی ضعف) هند تشبیه می‌کند.
متن حاوی مفاهیم عمیق اجتماعی و سیاسی مانند تبعید و انتقاد از وضعیت جامعه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیهات ادبی نیاز به درک نسبتاً بالایی دارد.
شماره ۴۹ - جمعی که به هند رانده از ایرانند
جمعی که به هند رانده از ایرانند
چلمرد در سرای سنبل خانند ۱
کو مسهل حکمتی که این تیره دلان
چون خال سفید، عیب هندستانند ۲
چلمرد در سرای سنبل خانند ۱
کو مسهل حکمتی که این تیره دلان
چون خال سفید، عیب هندستانند ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - الماس به زخم دل فگاران ریزند
گوهر بعدی:شماره ۵۰ - در خانه مرا نه بیم ماند و نه امید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
