خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر بیان می‌کند که نوشیدن شراب زمانی رواست که شرایط و مقدمات شادی و عشرت فراهم باشد. همچنین تأکید می‌کند که نباید بدون آمادگی و زمینه مناسب به سراغ لذت‌ها رفت، همان‌گونه که گل بدون برگ نازیبا است.
متن حاوی مفاهیم نمادین و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین اشاره به مصرف شراب دارد که نیاز به بلوغ فکری برای درک صحیح آن دارد.
شمارهٔ ۳۱ - چو سامان عشرت مهیا شود
چو سامان عشرت مهیا شود
شراب آن زمان گر بنوشی رواست ۱
به دست تهی ساغر می مگیر
که گل شاخ بی برگ را بدنماست ۲
شراب آن زمان گر بنوشی رواست ۱
به دست تهی ساغر می مگیر
که گل شاخ بی برگ را بدنماست ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۰ - هر که نخل بلند طبع مرا
گوهر بعدی:شماره ۳۲ - چو سرنوشت کسی گشت در جهان کاری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
