خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از عشق و وابستگی شدید به معشوق سخن می‌گوید و بیان می‌کند که با وجود هشدار دیگران مبنی بر رنج و آسیب، نمی‌تواند از این عشق دست بکشد.
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عشقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی احساسی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نیاز به توضیح و تفسیر داشته باشد.
رباعی ۱۰۶ - آرام دل خویش نجویم چه کنم؟
آرام دل خویش نجویم چه کنم؟
وندر طلبش به سر نپویم چه کنم؟ ۱
گویند مرو که خون خود می‌ریزی
مادام که در کمند اویم چه کنم؟ ۲
وندر طلبش به سر نپویم چه کنم؟ ۱
گویند مرو که خون خود می‌ریزی
مادام که در کمند اویم چه کنم؟ ۲
این گوهر را بشنوید
خوانش
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۵ - هر گه که نظر بر گل رویت فکنم
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۷ - گفتم که دگر چشم به دلبر نکنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
