خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، مخاطب را به نوشیدن شراب و لذت بردن از زندگی دعوت می‌کند و از غم و ناله دوری می‌جوید. شاعر با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند گل، غنچه، و مومیایی، به زیبایی‌های زندگی و گذرا بودن غم‌ها اشاره می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و استفاده از استعاره‌هایی مانند شراب است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۹۱۲ - شراب ای گل رعنا نهفته چند کشی
شراب ای گل رعنا نهفته چند کشی
پیاله نوشی و لب را به آب قند کشی ۱
بنوش جامی و چون گل شکفته شو، تا چند
چو غنچه دامن لب را زنوشخند کشی؟ ۲
ز مومیایی می ای شکسته دل مگذر
چه لازم است که ناز شکسته بند کشی ۳
گرت به چشم بد روزگار افتد کار
به چشم، سرمه ز خاکستر سپند کشی ۴
کمان وصل بتان را ز موم ساخته اند
عبث کباده ی خمیازه تا به چند کشی ۵
سلیم در چمنی مشکل است سرکردن
که ناله ای نتوانی ز دل بلند کشی ۶
پیاله نوشی و لب را به آب قند کشی ۱
بنوش جامی و چون گل شکفته شو، تا چند
چو غنچه دامن لب را زنوشخند کشی؟ ۲
ز مومیایی می ای شکسته دل مگذر
چه لازم است که ناز شکسته بند کشی ۳
گرت به چشم بد روزگار افتد کار
به چشم، سرمه ز خاکستر سپند کشی ۴
کمان وصل بتان را ز موم ساخته اند
عبث کباده ی خمیازه تا به چند کشی ۵
سلیم در چمنی مشکل است سرکردن
که ناله ای نتوانی ز دل بلند کشی ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۹۱۱ - ای بت، متاع اهل ریا را چه می کنی
گوهر بعدی:شماره ۹۱۳ - بعد مرگ از خاک ما مست تغافل نگذری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
