خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر خود را بنده و شیفته معشوق توصیف می‌کند و بیان می‌کند که چشم‌به‌دهان و گوش‌به‌سخن اوست، اما از شدت عشق، قادر به درک سخنان معشوق نیست.
این متن حاوی مفاهیم عاشقانه و احساسی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیق‌تر این شعر نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
رباعی ۱۰۴ - من بندهٔ بالای تو شمشاد تنم
من بندهٔ بالای تو شمشاد تنم
فرهاد تو شیرین دهن خوش سخنم ۱
چشمم به دهان توست و گوشم به سخن
وز عشق لبت فهم سخن می‌نکنم ۲
فرهاد تو شیرین دهن خوش سخنم ۱
چشمم به دهان توست و گوشم به سخن
وز عشق لبت فهم سخن می‌نکنم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۱۰۳ - مندیش که سست عهد و بدپیمانم
گوهر بعدی:رباعی ۱۰۵ - هر گه که نظر بر گل رویت فکنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
