خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از مضامین مختلفی مانند عشق، رنج، بخشش، و روابط انسانی استفاده میکند. در آن از تشبیهات و استعارات مختلفی مانند مرغ بسمل، نوحهگر، و داستان یوسف و زلیخا استفاده شده است. همچنین، اشارههایی به فرهنگ و جغرافیای ایران و هند دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از اشارات تاریخی و اساطیری نیاز به دانش پیشینه دارد.
شماره ۸۶۳ - به مردم عرض جمعیت کن از ایشان دگر بستان
به مردم عرض جمعیت کن از ایشان دگر بستان
مقامرخانه است آفاق، زر بنما و زر بستان ۱
کسی چون مرغ بسمل چند برآهنگ غم رقصد؟
بیا مطرب زمانی دف ز دست نوحه گر بستان ۲
به شیرین می کند عرض لباس عاریت خسرو
تو هم ای کوهکن از بسون تیغ دگر بستان ۳
به این مضمون نویسد نامه دایم پیرکنعانی
به یوسف، کز زلیخا دادم ای چشم پدر بستان ۴
تو از ایران سلیم و ما ز ملک هند می آییم
اگر مشتی نمک داری بده، از ما شکر بستان ۵
مقامرخانه است آفاق، زر بنما و زر بستان ۱
کسی چون مرغ بسمل چند برآهنگ غم رقصد؟
بیا مطرب زمانی دف ز دست نوحه گر بستان ۲
به شیرین می کند عرض لباس عاریت خسرو
تو هم ای کوهکن از بسون تیغ دگر بستان ۳
به این مضمون نویسد نامه دایم پیرکنعانی
به یوسف، کز زلیخا دادم ای چشم پدر بستان ۴
تو از ایران سلیم و ما ز ملک هند می آییم
اگر مشتی نمک داری بده، از ما شکر بستان ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۶۲ - چون توان با غیر دل را خالی از کین ساختن
گوهر بعدی:شماره ۸۶۴ - آینه در دست گیر و یاد حیرانی بکن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.