شماره ۸۴۰ - تنم ز ضعف بود رشته ای ز پیرهنم

تنم ز ضعف بود رشته ای ز پیرهنم
کسی چو من نتواند شدن، منم که منم ۱

برآورم نفسی چون ز سینه ی مجروح
شود چو غنچه لبالب ز لخت دل دهنم ۲

دهد سیاهی آن را چو گرد سرمه به باد
زند چو بر صف مژگان، سرشک صف شکنم ۳

به گرد خاطر من خرمی نمی گردد
بهار، طوطی رم کرده ای ست از چمنم ۴

سلیم، خصم به من سازگار چون باشد؟
چنین که هر سر مو گشته خار پیرهنم ۵