شماره ۸۰۶ - ما راه فغان بر دل ناشاد گرفتیم

ما راه فغان بر دل ناشاد گرفتیم
چون سرمه، سر راه به فریاد گرفتیم ۱

ما جوهر خود از نظر خلق نهفتن
تعلیم ز آیینه ی فولاد گرفتیم ۲

ز آشفتگی طره ی مقصود خبر داد
هر فال که از شانه ی شمشاد گرفتیم ۳

خواهیم به سرچشمه ی مقصود رسیدن
از خضر سراغی که نمی داد، گرفتیم ۴

بیهوش تریم از همه کس، زان که درین بزم
پیمانه ی خود هرکه به ما داد، گرفتیم ۵

گر نامه و قاصد نفرستیم عجب نیست
این را ز فراموشی او یاد گرفتیم ۶

نه دام، سلیم و نه قفس بود به عالم
آن روز که ما دامن صیاد گرفتیم ۷