خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر از عشق و رازداری سخن میگوید. شاعر از معانی عمیق، خلوت با معشوق، و سکوت عاشقانه مینویسد. او از شوق و نالههایش میگوید و اینکه رازهایش را همچون طلسمی حفظ کرده است.
مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه در این شعر ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات و استعارات نیاز به درک ادبی بالاتری دارند.
شماره ۷۹۷ - ما به گلزار معانی آب گوهر بسته ایم
ما به گلزار معانی آب گوهر بسته ایم
رنگ گل های سخن را رنگ دیگر بسته ایم ۱
دید را از رشک پوشیدیم، غیرت بین که غیر
با تو خلوت کرده و ما خانه را دربسته ایم ۲
مهر خاموشی به لب داریم تا جان در تن است
ما طلسم شکوه را بر نام محشر بسته ایم ۳
بر نمی تابد حدیثی کز لب او کرده ایم
آب بسیاری به جوی تنگ شکر بسته ایم ۴
ناله شرح شعله ی شوقم کند با او سلیم
نامه ی پروانه بر بال سمندر بسته ایم ۵
رنگ گل های سخن را رنگ دیگر بسته ایم ۱
دید را از رشک پوشیدیم، غیرت بین که غیر
با تو خلوت کرده و ما خانه را دربسته ایم ۲
مهر خاموشی به لب داریم تا جان در تن است
ما طلسم شکوه را بر نام محشر بسته ایم ۳
بر نمی تابد حدیثی کز لب او کرده ایم
آب بسیاری به جوی تنگ شکر بسته ایم ۴
ناله شرح شعله ی شوقم کند با او سلیم
نامه ی پروانه بر بال سمندر بسته ایم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۹۶ - هزار خانه خرابی به شهر و ده دارم
گوهر بعدی:شماره ۷۹۸ - افروخت رخ از باده و بگداخته بودم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.