خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر از عشق، فراق، درد دل و ناامیدی سخن می‌گوید. شاعر از عشقی نافرجام، دل‌شکستگی و رنج‌های عاطفی می‌گوید و با تصاویری مانند «خانه ویران» و «زنجیر به ساق بستن»، احساس اسارت و اندوه را بیان می‌کند. همچنین، اشاره‌ای به وطن و نوستالژی دارد که با اصطلاحاتی مانند «آهنگ وطن» و «صوت عراقی» نمایان شده است.

مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه، همراه با اصطلاحات ادبی و تاریخی، ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مضامین مانند ناامیدی و دل‌شکستگی نیاز به بلوغ فکری دارد.

مشاهده کامل

شماره ۷۸۴ - نقش ابروش به دل، روز فراقی بستیم

نقش ابروش به دل، روز فراقی بستیم
بر سر خانه ی ویران شده طاقی بستیم ۱

عشق مجنون اثری در دل لیلی کرده ست
سر زنجیر چو خلخال به ساقی بستیم ۲

با فراموشی بسیار، دگر با شوخی
بر سر مرغ دل خویش، جناقی بستیم ۳

سپر سینه و شمشیر فغان بیکار است
خصم ما کیست، چه بیهوده یراقی بستیم ۴

شب سرود دل ما بود به آهنگ وطن
در نشابور عجب صوت عراقی بستیم ۵

دل چه بر شاهد ایام گذاریم سلیم؟
ما که این عقد به امید طلاقی بستیم ۶
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۸۳ - آنم که می به نغمه ی زنجیر می خورم
گوهر بعدی:شماره ۷۸۵ - به کوی عشق خوبان تا گذشتم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.