خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از عشق، درد و رنج عاشقی، و تلاش برای تبدیل سخنان تلخ به شیرین با عشق سخن می‌گوید. او از تشنه‌ای یاد می‌کند که به آب گهر راه می‌یابد و از ناله‌های بی‌تأثیر در خون جگر شکوه می‌کند. در پایان، شاعر به لحظه‌ای آرمانی اشاره می‌کند که مانند پروانه در شعله عشق می‌سوزد.
محتوا شامل مضامین عمیق عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تصاویر شاعرانه مانند 'غوطه زدن در خون جگر' ممکن است برای سنین پایین سنگین باشد.
شماره ۷۶۵ - عشق کو تا مژه در خون جگر غوطه دهم
عشق کو تا مژه در خون جگر غوطه دهم
دل خود را کشم از خون و دگر غوطه دهم ۱
سخن من به مذاق تو بود تلخ اگر
چون لبت هر سخنی را به شکر غوطه دهم ۲
تشنه را گر به بساط سخنم راه افتد
دست او گیرم و در آب گهر غوطه دهم ۳
رنگ تأثیر به خود هیچ نگیرد، افسوس
ناله را چند به خوناب جگر غوطه دهم؟ ۴
ای خوش آن دم که چو پروانه سلیم از سر ذوق
در دل شعله زنم بالی و پر غوطه دهم ۵
دل خود را کشم از خون و دگر غوطه دهم ۱
سخن من به مذاق تو بود تلخ اگر
چون لبت هر سخنی را به شکر غوطه دهم ۲
تشنه را گر به بساط سخنم راه افتد
دست او گیرم و در آب گهر غوطه دهم ۳
رنگ تأثیر به خود هیچ نگیرد، افسوس
ناله را چند به خوناب جگر غوطه دهم؟ ۴
ای خوش آن دم که چو پروانه سلیم از سر ذوق
در دل شعله زنم بالی و پر غوطه دهم ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۶۴ - سوی خم می این دل مخمور فرستیم
گوهر بعدی:شماره ۷۶۶ - ز سنگ رهگذر اندیشه ای کجا دارم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
