خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از معشوق می‌خواهد که مانند همای سعادت بر او سایه افکند تا بتواند با جان و دل به خدمت او بپردازد. اگر معشوق او را لایق خدمت نداند، شاعر تصمیم می‌گیرد که به دنبال سرنوشت و کشور خود برود.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عشقی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی دارد. همچنین، مفاهیم استقلال و خودشناسی برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و تأمل‌برانگیز است.
رباعی ۹۱ - یا همچو همای بر من افکن پر خویش
یا همچو همای بر من افکن پر خویش
تا بندگیت کنم به جان و سر خویش ۱
گر لایق خدمتم ندانی بر خویش
تا من سر خویش گیرم و کشور خویش ۲
تا بندگیت کنم به جان و سر خویش ۱
گر لایق خدمتم ندانی بر خویش
تا من سر خویش گیرم و کشور خویش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:رباعی ۹۰ - همسایه که میل طبع بینی سویش
گوهر بعدی:رباعی ۹۲ - ای بی‌تو فراخای جهان بر ما تنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
