خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند شمع، پروانه و فانوس، به بیان عشق و ایثار می‌پردازد. شمع نماد عاشقی است که در راه معشوق می‌سوزد و پروانه نشان‌دهنده‌ی عشقی بی‌قرار است که به سوی نابودی می‌رود. شعر به مفاهیمی مانند فداکاری، عشق پرشرر و انتظار کشیدن در راه معشوق اشاره دارد.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، فهم آن را نیازمند سطحی از بلوغ فکری و ادبی می‌کند.
شماره ۷۲۷ - ای شوق رخت سوخته مغز قلم شمع
ای شوق رخت سوخته مغز قلم شمع
نزدیک به مردن ز غمت دم به دم شمع ۱
بر یاد تو چون صورت فانوس خیالند
عالم همه مشغول طواف حرم شمع ۲
در بزم تو عزت طلبی صرفه ندارد
ااینجا سر شمع است نثار قدم شمع ۳
بر اهل ستم خیل مکافات چو رو کرد
از خون صبا چرب شد اول علم شمع ۴
اندیشه سلیم از غم عشق تو ندارد
پروانه به خود داده قرار ستم شمع ۵
نزدیک به مردن ز غمت دم به دم شمع ۱
بر یاد تو چون صورت فانوس خیالند
عالم همه مشغول طواف حرم شمع ۲
در بزم تو عزت طلبی صرفه ندارد
ااینجا سر شمع است نثار قدم شمع ۳
بر اهل ستم خیل مکافات چو رو کرد
از خون صبا چرب شد اول علم شمع ۴
اندیشه سلیم از غم عشق تو ندارد
پروانه به خود داده قرار ستم شمع ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۲۶ - زهی نهال خزان دیده ای ز باغ تو شمع
گوهر بعدی:شماره ۷۲۸ - هرکه را بینی، بود در فکر سامان طمع
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
