شماره ۷۰۵ - از روی دل ز عاجزی خود خجل مباش

از روی دل ز عاجزی خود خجل مباش
پامال خصم خویش چو خون بحل مباش ۱

همچون غبار، گاه برانگیز خویش را
افتاده زیر پا چو زمین متصل مباش ۲

دامان روزگار فراخ است، می بنوش
شاید گشایشی رسدت، تنگدل مباش ۳

هرگز مباش در پی لغزیدن کسی
تا خاک راه خلق توان بود، گل مباش ۴

رحمی به مور خسته کن ای پادشاه حسن
جم باش و همچو خاتم جم سنگدل مباش ۵

از شکوه ای که کردی ازان بی وفا سلیم
او منفعل نگشت، تو هم منفعل مباش ۶