شماره ۷۰۳ - هرکه را ساز بود زمزمه ی زنجیرش

هرکه را ساز بود زمزمه ی زنجیرش
می کند ناله ی مرغان چمن دلگیرش ۱

خضر آید به ره قاتل ما تا بیند
صورت حال خود از آینه ی شمشیرش ۲

گذری بر دل سودازده ی ما نکند
در کمانخانه مگر چله نشین شد تیرش ۳

روزگاری ست که بر هرکه نظر اندازی
همچو گوهر تهی از آب نباشد شیرش ۴

به دعای سحری رام دلم گشت سلیم
آفتابی که نکرده ست کسی تسخیرش ۵