شماره ۶۹۹ - کار عاشق واژگون باشد ز سیر اخترش

کار عاشق واژگون باشد ز سیر اخترش
گر در آتش پا گذارد، بگذرد آب از سرش ۱

شد دماغم از می گلگون، دکان گلفروش
باغبان کو تا زنم گل های او را بر سرش ۲

شکوه کم کن از تهیدستی که جم رفت و هنوز
در گرو مانده ست پیش می فروش انگشترش ۳

سرگذشت کیقباد و این جهان دانی که چیست
کودکی کز خانه بیرون کرد او را مادرش ۴

سرو و گل سودی ندارد رند شاهدباز را
تاک را هم دوست می دارم به ذوق دخترش! ۵

حمله گر آرد به جلاد اجل مژگان او
همچو ماهی می جهد از دست بیرون خنجرش ۶

من به این افلاس و هر مصرع که می گویم سلیم
می نویسد بر ورق ایام با آب زرش ۷