خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، بیانگر توصیه‌های عرفانی و اخلاقی است. شاعر از عشق و شوق سخن می‌گوید و مخاطب را از غم زمانه و آزار دیگران برحذر می‌دارد. او تأکید می‌کند که عشق خود به تنهایی کافی است و نیازی به رنج و داغ دیگران نیست. همچنین، از زیبایی‌های طبیعت مانند گل و بلبل یاد می‌کند و مخاطب را به لذت بردن از زندگی دعوت می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و اخلاقی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، برخی از اشارات شعر نیاز به درک بالاتری از زندگی و تجربیات عاطفی دارد.
شماره ۶۷۸ - ز شوق وصل چو پروانه در سراغ مسوز
ز شوق وصل چو پروانه در سراغ مسوز
برای سوختن خود عبث دماغ مسوز ۱
غم زمانه مخور، عشق آفت تو بس است
چو آتشی همه تن، لاله وار داغ مسوز ۲
دماغ می کشی امشب ز هر شبت بیش است
به لب بگیر صراحی، دل ایاغ مسوز ۳
وفا ندیده ز خوبان کسی، مکش آزار
دماغ از پی بوی گل چراغ مسوز ۴
سلیم ناله ی بلبل بس است گلشن را
تو لب ز ناله ببند و بساط باغ مسوز ۵
برای سوختن خود عبث دماغ مسوز ۱
غم زمانه مخور، عشق آفت تو بس است
چو آتشی همه تن، لاله وار داغ مسوز ۲
دماغ می کشی امشب ز هر شبت بیش است
به لب بگیر صراحی، دل ایاغ مسوز ۳
وفا ندیده ز خوبان کسی، مکش آزار
دماغ از پی بوی گل چراغ مسوز ۴
سلیم ناله ی بلبل بس است گلشن را
تو لب ز ناله ببند و بساط باغ مسوز ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۷۷ - از فیض ابر شد به چمن هر نهال سبز
گوهر بعدی:شماره ۶۷۹ - دهد مرغ دلم را عزم پرواز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
