خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بالا یک شعر عرفانی و اخلاقی است که از خواننده می‌خواهد مانند قطره‌ای آب گران‌بها باشد و از طوفان‌های زندگی نگذرد، به اندازه گام بردارد، اشک بریزد اما از مژگان نگذرد، و از مکان‌های ناامن و ناشاد دوری کند. همچنین، شعر به زندگی روان و بی‌ثبات انسان‌ها اشاره می‌کند و توصیه می‌کند که از بیابان‌های زندگی دوری کنند.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند و از آن‌ها درس بگیرند.
شماره ۶۶۹ - مست گر نیستی از شیوه ی مستان مگذر
مست گر نیستی از شیوه ی مستان مگذر
قطره ی آب گهر باش و ز طوفان مگذر ۱
پا به اندازه کشیدن روش اهل دل است
همه تن اشک شو و از سر مژگان مگذر ۲
دیدن قاصد بی مژده، غم آرد ای باد
نکهت پیرهنت نیست، به کنعان مگذر ۳
ابر از سایه درو دام جنون افکنده ست
گر ز من می شنوی، سوی گلستان مگذر ۴
ما درین بادیه چون ریگ روانیم سلیم
تو که مرغ چمنی، سوی بیابان مگذر ۵
قطره ی آب گهر باش و ز طوفان مگذر ۱
پا به اندازه کشیدن روش اهل دل است
همه تن اشک شو و از سر مژگان مگذر ۲
دیدن قاصد بی مژده، غم آرد ای باد
نکهت پیرهنت نیست، به کنعان مگذر ۳
ابر از سایه درو دام جنون افکنده ست
گر ز من می شنوی، سوی گلستان مگذر ۴
ما درین بادیه چون ریگ روانیم سلیم
تو که مرغ چمنی، سوی بیابان مگذر ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۶۸ - ای خطت سرمایه ی عنبرفروشان بهار
گوهر بعدی:شماره ۶۷۰ - ای دل ز آیینه تعلیم تن آسانی بگیر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
