شماره ۶۶۵ - حسن، شیرین را ازان می پرورد دایم به شیر

حسن، شیرین را ازان می پرورد دایم به شیر
کز برای کشتن فرهاد گردد شیرگیر ۱

تا ازو زخمی نگیرم دلپسند خویشتن
برنمی دارم سر از دنبال پیکانش چو تیر ۲

می دهم دل را و می گیرم پریشانی ازو
گر درین سودا نباشد طره ی او شانه گیر ۳

در چمن هر گه به او همراه می بیند مرا
از پی سر چون رقیبان می کشد بلبل صفیر ۴

ما پریشان خاطران در بند سامان نیستیم
خط آزادی ست بر اندام ما نقش حصیر ۵

کرد این موی سفید از خویش ما را ناامید
شکر از خود دست شوید در کنار جوی شیر ۶

هر دو روزی دیگری را پیش می آرد سلیم
می کند دوران چو طفلان بازی میر و وزیر ۷