خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که از درد و رنجهای عشق و همنشینی با اهل دنیا سخن میگوید. شاعر از جنون و عشق حقیقی میپرسد و از فریبهای دنیا و ناپایداری آن شکایت دارد. همچنین، به موضوعاتی مانند ذوق، مستی، و روشنایی نمادین اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و انتقادی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد. همچنین، برخی از اشارات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.
شماره ۶۳۶ - شراب صحبت اهل جهان صداع آرد
شراب صحبت اهل جهان صداع آرد
جنون کجاست که سنگ از پی نزاع آرد ۱
ازین خرابه دم رفتن است، عشق کجاست
که هوش را به سرم از پی وداع آرد ۲
کدام ذوق و چه مستی، به جای خود بنشین
ترا که خرقه چو پروانه در سماع آرد ۳
چراغ لاله به پیش رخ تو بی نور است
که دزد همره خود شمع کم شعاع آرد ۴
ز کارهای موافق مخور فریب جهان
چو آن اصول که زن در دم جماع آرد ۵
سلیم لخت دلی چند، سوی ایران برد
چو آن کسی که ز هندوستان متاع آرد ۶
جنون کجاست که سنگ از پی نزاع آرد ۱
ازین خرابه دم رفتن است، عشق کجاست
که هوش را به سرم از پی وداع آرد ۲
کدام ذوق و چه مستی، به جای خود بنشین
ترا که خرقه چو پروانه در سماع آرد ۳
چراغ لاله به پیش رخ تو بی نور است
که دزد همره خود شمع کم شعاع آرد ۴
ز کارهای موافق مخور فریب جهان
چو آن اصول که زن در دم جماع آرد ۵
سلیم لخت دلی چند، سوی ایران برد
چو آن کسی که ز هندوستان متاع آرد ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۳۵ - مستان تواند خسته ای چند
گوهر بعدی:شماره ۶۳۷ - به بی پروایی ما غافلان، تقدیر می خندد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.