خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از درد و رنج شاعر سخن می‌گوید و تمایل به آرامش و فرار از مشکلات را بیان می‌کند. شاعر از جدایی و سختی‌های زندگی شکایت دارد و به دنبال تسلی و آرامش است.
محتوا شامل مضامین عمیق عاطفی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند درد و رنج نیاز به بلوغ فکری برای درک بهتر دارند.
شماره ۶۱۸ - همنشین از گریه ی من کاشکی دامان کشد
همنشین از گریه ی من کاشکی دامان کشد
خویش را بر گوشه ای چون موج ازین طوفان کشد ۱
از سموم آه، این ویرانه از بس گرم شد
اشک خود را از دلم در سایه ی مژگان کشد ۲
سر اگر بر من گران باشد، ز سر وا می کنم
درد دندان هرکه نتواند کشد، دندان کشد ۳
کی ز حسن سبز در ایران توان شد کامیاب
هرکه را طاووس باید، رنج هندستان کشد ۴
مشکل است از هم جدایی همنشینان را سلیم
ز استخوان من به آن ترکش مگر پیکان کشد ۵
خویش را بر گوشه ای چون موج ازین طوفان کشد ۱
از سموم آه، این ویرانه از بس گرم شد
اشک خود را از دلم در سایه ی مژگان کشد ۲
سر اگر بر من گران باشد، ز سر وا می کنم
درد دندان هرکه نتواند کشد، دندان کشد ۳
کی ز حسن سبز در ایران توان شد کامیاب
هرکه را طاووس باید، رنج هندستان کشد ۴
مشکل است از هم جدایی همنشینان را سلیم
ز استخوان من به آن ترکش مگر پیکان کشد ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۷ - هر طرف جلوه کند، روی به ما بنماید
گوهر بعدی:شماره ۶۱۹ - در عشق، دل چه ناله ی مستانه می کشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
