خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ، احساسات عمیق عاشقانه و جنون‌آمیز را به تصویر می‌کشد. شاعر از شب‌های پرشراب، یاد میخانه، و رابطه‌ی پیچیده‌ی بین گل و بلبل سخن می‌گوید. همچنین، به مفاهیمی مانند عشق، آزادگی، و جنون اشاره می‌کند و از نمادهایی مانند آیینه‌ی سکندر و سرو برای بیان مقاصد خود استفاده می‌نماید.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از اشارات مانند می‌و میخانه ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.
شماره ۶۰۲ - دلم امشب ز جنون چون خم می جوشان بود
دلم امشب ز جنون چون خم می جوشان بود
چون گلم چاک گریبان ز هم آغوشان بود ۱
یاد میخانه که آنجا به گدایی دایم
همچو آیینه سکندر ز نمدپوشان بود ۲
کس چه داند که میان گل و بلبل چه گذشت
هرکه امشب به چمن بود، ز بیهوشان بود ۳
شب که می رفت به کف جام شرابش از یاد
می توان یافت که در فکر فراموشان بود ۴
عشق را سلسله جنبان تویی امروز ای دل
بی تو زنجیر جنون، کوچه ی خاموشان بود ۵
فیض آزادگی این بس که به گلزار، سلیم
سرو را شاخ گل از غاشیه بر دوشان بود ۶
چون گلم چاک گریبان ز هم آغوشان بود ۱
یاد میخانه که آنجا به گدایی دایم
همچو آیینه سکندر ز نمدپوشان بود ۲
کس چه داند که میان گل و بلبل چه گذشت
هرکه امشب به چمن بود، ز بیهوشان بود ۳
شب که می رفت به کف جام شرابش از یاد
می توان یافت که در فکر فراموشان بود ۴
عشق را سلسله جنبان تویی امروز ای دل
بی تو زنجیر جنون، کوچه ی خاموشان بود ۵
فیض آزادگی این بس که به گلزار، سلیم
سرو را شاخ گل از غاشیه بر دوشان بود ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۰۱ - پرتوی هردم به دل فیض الهی افکند
گوهر بعدی:شماره ۶۰۳ - سری دارم چو مغزش در میان درد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
