خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ است که در آن از تشبیهات زیبا و تصاویر شاعرانه برای بیان حالات عاشقانه و عرفانی استفاده شده است. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، مستی، بی‌پروایی، و گذر عمر سخن می‌گوید و با استفاده از نمادهایی مانند میخانه، گوهر، کبک مست، و پلنگ، احساسات عمیق خود را بیان می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عرفانی و شاعرانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر پیچیده باشد. همچنین، اشاره‌هایی به مستی و بی‌پروایی وجود دارد که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۵۷۴ - سرم چو گوی به میخانه بی درنگ دود
سرم چو گوی به میخانه بی درنگ دود
دلم چو گوهر غلتان به تار چنگ دود ۱
دلیرکرده ی می را ز خصم پروا نیست
چو کبک مست، بط می به روی سنگ دود ۲
ز شرم وعده خلافی به عذر تند مباش
که عیب بیش نمایان شود چو لنگ دود ۳
ز بیم روز و شب است این چنین شتابان عمر
چو آهویی که به دنبال او پلنگ دود ۴
چو رهروی که دود در قفای خضر، سلیم
سفینه ام به محیط از پی نهنگ دود ۵
دلم چو گوهر غلتان به تار چنگ دود ۱
دلیرکرده ی می را ز خصم پروا نیست
چو کبک مست، بط می به روی سنگ دود ۲
ز شرم وعده خلافی به عذر تند مباش
که عیب بیش نمایان شود چو لنگ دود ۳
ز بیم روز و شب است این چنین شتابان عمر
چو آهویی که به دنبال او پلنگ دود ۴
چو رهروی که دود در قفای خضر، سلیم
سفینه ام به محیط از پی نهنگ دود ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷۳ - خطش به تازه باعث ناز و نیاز شد
گوهر بعدی:شماره ۵۷۵ - کسی کو تا ز کار اهل همت سر برون آرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
