شماره ۵۵۴ - به هر چمن که دلم با فغان درون آید

به هر چمن که دلم با فغان درون آید
ز داغ لاله ی او تا به حشر خون آید ۱

به شوق دیدن من سر به کوه و دشت نهد
ز هر دیار که دیوانه ای برون آید ۲

نمی شود به فسون رام با کسی این مار
مرا به دست، سر زلف یار چون آید؟ ۳

نظر به جانب گل بی رخ تو نگشایم
به دیده ام چو گل چشم اگر درون آید ۴

به فیض عشق بنازم که آفتاب سلیم
به دیدنم همه صبح از پی شگون آید ۵