خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از حافظ است که به بیان احساسات عمیق عاشقانه و عرفانی می‌پردازد. شاعر از دل‌بستگی، رنج‌های عشق، و جستجوی معنویت سخن می‌گوید. همچنین، از مفاهیمی مانند حسد، گریه‌های پنهان، و امید به رهایی اشاره می‌کند.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، برخی از ابیات ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده یا نامفهوم باشد.
شماره ۵۲۰ - دل به تدبیر رهایی چو به سویم بیند
دل به تدبیر رهایی چو به سویم بیند
چون گره، بسته ی صد سلسله مویم بیند ۱
صاف سرچشمه ی حیوان، تهی از دردی نیست
خضر کو تا می یکدست سبویم بیند ۲
آنکه منعم کند از باده ی گلگون دایم
نتواند ز حسد رنگ به رویم بیند! ۳
چون روم از سر کوی تو، به من هرکه رسد
گره گریه ی پنهان ز گلویم بیند ۴
خضر آن گه شود از همتم آگه که سلیم
مرده از تشنه لبی بر لب جویم بیند ۵
چون گره، بسته ی صد سلسله مویم بیند ۱
صاف سرچشمه ی حیوان، تهی از دردی نیست
خضر کو تا می یکدست سبویم بیند ۲
آنکه منعم کند از باده ی گلگون دایم
نتواند ز حسد رنگ به رویم بیند! ۳
چون روم از سر کوی تو، به من هرکه رسد
گره گریه ی پنهان ز گلویم بیند ۴
خضر آن گه شود از همتم آگه که سلیم
مرده از تشنه لبی بر لب جویم بیند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۹ - از نکهت تو باده ره هوش می زند
گوهر بعدی:شماره ۵۲۱ - نه همین نازش مرا منع از رخ او می کند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
