خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این شعر از احساسات خود درباره عشق، رهایی، و دردهای عاطفی سخن می‌گوید. او از باده و مستی به عنوان نمادی برای فراموشی و لذت‌های زودگذر یاد می‌کند و از عشق و وفا به عنوان اسارتی ناخواسته نام می‌برد. همچنین، اشاره‌ای به زیبایی‌های گذرا و آرزوی رهایی دارد.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مصرف باده و مفاهیم مرتبط با آن، این متن را برای گروه‌های سنی بالاتر مناسب‌تر می‌کند.
شماره ۵۱۴ - باده در جام خمار من دلگیر کنید
باده در جام خمار من دلگیر کنید
شوق پروانه ام، از شعله مرا سیر کنید ۱
باده در وقت سحر لذت دیگر دارد
صبح را از می صافی شکر و شیر کنید ۲
ما اسیران وفا را سر آزادی نیست
حلقه در گوش من از حلقه ی زنجیر کنید ۳
نوغزالان همه از دیده ی من می گذرند
بنشینید درین خانه و نخجیر کنید ۴
جنگویان، چو سلیمم به جفا خو شده است
می کشد شوق مرا، دست به شمشیر کنید ۵
شوق پروانه ام، از شعله مرا سیر کنید ۱
باده در وقت سحر لذت دیگر دارد
صبح را از می صافی شکر و شیر کنید ۲
ما اسیران وفا را سر آزادی نیست
حلقه در گوش من از حلقه ی زنجیر کنید ۳
نوغزالان همه از دیده ی من می گذرند
بنشینید درین خانه و نخجیر کنید ۴
جنگویان، چو سلیمم به جفا خو شده است
می کشد شوق مرا، دست به شمشیر کنید ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۱۳ - خودپرستند بتان، خیل خدا نشناسند
گوهر بعدی:شماره ۵۱۵ - بازم از ابر قدح برقی به خرمن ریختند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
