خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
متن بالا یک شعر عاشقانه و عرفانی است که از زیبایی‌های طبیعت و عشق سخن می‌گوید. شاعر از دوستانش می‌خواهد که از لحظات خوش زندگی لذت ببرند، عشق را در وارستگی بجویند و از ظواهر فریبنده دنیا گذر کنند. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند قیامت و کشتگان عشق دارد.
متن دارای مفاهیم عرفانی و پیچیده‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی اشارات به عشق و مفاهیم عمیق فلسفی نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۴۸۲ - در چمن ای گلرخان تا چند منزل خوش کنید
در چمن ای گلرخان تا چند منزل خوش کنید
یا به چشم من گذارید و مرا دل خوش کنید ۱
دلنشین باشد حدیث عشق در وارستگی
موج دریا چند، ای یاران ز ساحل خوش کنید ۲
هر ادایی در حقیقت ره به جایی می برد
هرچه می بینید از مجنون و عاقل خوش کنید ۳
جلوه ی خوبان، قیامت در جهان انگیخته ست
کشتگان از خاک برخیزید و قاتل خوش کنید ۴
گفتگویی کز غرض باشد، ندارد اعتبار
عیش را دیوانه دارد، عاقلان دل خوش کنید ۵
گوشه ی صحرا و دامان بیابان هم خوش است
چون سلیم ای همنشینان چند محفل خوش کنید؟ ۶
یا به چشم من گذارید و مرا دل خوش کنید ۱
دلنشین باشد حدیث عشق در وارستگی
موج دریا چند، ای یاران ز ساحل خوش کنید ۲
هر ادایی در حقیقت ره به جایی می برد
هرچه می بینید از مجنون و عاقل خوش کنید ۳
جلوه ی خوبان، قیامت در جهان انگیخته ست
کشتگان از خاک برخیزید و قاتل خوش کنید ۴
گفتگویی کز غرض باشد، ندارد اعتبار
عیش را دیوانه دارد، عاقلان دل خوش کنید ۵
گوشه ی صحرا و دامان بیابان هم خوش است
چون سلیم ای همنشینان چند محفل خوش کنید؟ ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸۱ - حریر شعله ی ما را در آب می بافند
گوهر بعدی:شماره ۴۸۳ - خوش آنکه دوستی از دوست باخبر گردد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
