شماره ۴۶۲ - دلم به سینه ز ننگ سخنوری خون شد

دلم به سینه ز ننگ سخنوری خون شد
نیم غلام کسی، نامم از چه موزون شد؟ ۱

چه قسمت است ندانم ز روزگار مرا
که تا شراب فرو رفت از لبم، خون شد ۲

غم زمانه چو سرمایه ی کریمان است
هر آن قدر که کسی بیش خورد، افزون شد ۳

نبود داخل عیش و نشاط هرگز عشق
به دور ماست که الماس جزو معجون شد ۴

رسید کار به جایی ز عاشقی ما را
که در قبیله ی ما هرکه بود، مجنون شد ۵

سلیم در خم آن زلف، دل قرار گرفت
خبر ندارم دیگر که کار او چون شد ۶