خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه و فلسفی است که به موضوعاتی مانند عشق، سختی‌های زندگی، طبیعت و تأثیرات آن بر احساسات انسان می‌پردازد. شاعر از تشبیهات زیبایی مانند ابر، گل، موج و طوفان استفاده کرده است تا احساسات عمیق خود را بیان کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاشقانه و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از تشبیهات و استعاره‌ها نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارند.
شماره ۳۹۴ - ابر چشمم چون به عزم گریه دامان بشکند
ابر چشمم چون به عزم گریه دامان بشکند
خنده در زیر لب گل های خندان بشکند ۱
خانه زاد عشقم، از آشوب دورانم چه باک
موج را کشتی کی از آسیب طوفان بشکند ۲
عشق تأثیری ندارد در تو ای راحت پرست
از دل سخت تو ترسم تیغ مژگان بشکند ۳
این گلستان را ز بس آب لطافت داده اند
رنگ گل از آفتاب روی خوبان بشکند ۴
جان بده اول سلیم، آن گه قبول عشق کن
عهد را هرکس که آسان بست، آسان بشکند ۵
خنده در زیر لب گل های خندان بشکند ۱
خانه زاد عشقم، از آشوب دورانم چه باک
موج را کشتی کی از آسیب طوفان بشکند ۲
عشق تأثیری ندارد در تو ای راحت پرست
از دل سخت تو ترسم تیغ مژگان بشکند ۳
این گلستان را ز بس آب لطافت داده اند
رنگ گل از آفتاب روی خوبان بشکند ۴
جان بده اول سلیم، آن گه قبول عشق کن
عهد را هرکس که آسان بست، آسان بشکند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۹۳ - عشق در هر جا نقاب از روی زیبا می کشد
گوهر بعدی:شماره ۳۹۵ - خراب نشأه ی آن لب، می و مینا نمی داند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
