خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی، زیبایی معشوق و جذبه‌های عشق را با تصاویر شاعرانه مانند ابروی بلند، گیسوی بلند و کوی خرابات توصیف می‌کند. شاعر از دل‌بستگی به معشوق و ناکامی‌های خود در عشق سخن می‌گوید و از مفاهیمی مانند جذبه‌های معنوی و دنیوی استفاده می‌کند.
مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ی عمیق در این شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از اشارات شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه‌ی ادبی دارد.
شماره ۳۷۰ - ای نهاده حسن را برطاق از ابروی بلند
ای نهاده حسن را برطاق از ابروی بلند
بسته دست عالمی را با دو گیسوی بلند ۱
جذبه ی کوی خراباتم اگر گشتی رفیق
چون کبوتر می زدم از کعبه یاهوی بلند ۲
گفتگوی زلف او ای دل چو خواهی سر کنی
نام بردن احتیاجی نیست: هندوی بلند! ۳
بی نصیبم کرده همت از مراد روزگار
در کمندم کوتهی آمد ز بازوی بلند ۴
حاصل دنیا به همت درنیامیزد سلیم
می رود آب روان دشوار در جوی بلند ۵
بسته دست عالمی را با دو گیسوی بلند ۱
جذبه ی کوی خراباتم اگر گشتی رفیق
چون کبوتر می زدم از کعبه یاهوی بلند ۲
گفتگوی زلف او ای دل چو خواهی سر کنی
نام بردن احتیاجی نیست: هندوی بلند! ۳
بی نصیبم کرده همت از مراد روزگار
در کمندم کوتهی آمد ز بازوی بلند ۴
حاصل دنیا به همت درنیامیزد سلیم
می رود آب روان دشوار در جوی بلند ۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۹ - می دو ساله به لب های یار من نرسد
گوهر بعدی:شماره ۳۷۱ - حمله ی شوق تو غافل را دل آگاه داد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
